Ongegeneerd lachen om ongecompliceerde lol

Ton Kas | De Eerste – Klootviool | Scheltema Complex, Leiden | woensdag 13 maart 2013
Mister Bad Guy die slechte moppen tapt. Al aan tafel bij DWDD bleek het een gouden combinatie, en dat terwijl rasacteur Ton Kas, die nagenoeg altijd als slechterik wordt gecast, naar eigen zeggen een bloedhekel aan moppen heeft. Toch verzamelde hij ze (‘puur jatwerk’) om er een levensverhaal van te smeden. Vanavond stond Kas hiermee voor het eerst op de planken.

Dat levensverhaal heeft maar bar weinig om het lijf. Tons gezette, koopzieke echtgenote Christine en haar nog dikkere, gierige moeder Gerda zijn regelrechte karikaturen, die uitsluitend als kapstok dienen om de ene na de andere dikkevrouwengrap en schoonmoedermop aan op te hangen, de een nog fouter dan de ander. De timing van de in een al even fout glimmend pak gehesen Kas is zoals je van een gelauwerd acteur mag verwachten uitmuntend, en alleen al zijn nonchalante presentatie werkt op de lachspieren. Die nonchalance, die zich onder meer uit in het veelvuldig nuttigen van hapjes en alcoholica, was niet alleen maar gespeeld, want tekstvast bleek Kas vanavond allerminst. Regelmatig was hij de draad kwijt, wat dan wel weer hilarische onderonsjes met de souffleuse op de eerste rij opleverde. Ook de korte muzikale intermezzo’s (twee moppen waren op muziek gezet) verliepen allesbehalve soepel, maar de droogkomische Kas redde succesvol zijn kont door z’n eigen prestaties vervolgens grinnikend van ironisch commentaar te voorzien: ‘Vlek-ke-loos!’

De eerste – klootviool is een anderhalf uur durend programma met een ongeëvenaard hoge grapdichtheid: de voorstelling is namelijk een aaneenschakeling van louter moppen, waarvan er in het goed gevulde Scheltema maar een paar echt in het water vielen. Een ‘must see’? Nee, dat zeker niet. Maar het programma, dat welbeschouwd één grote grap is, is wel goed voor negentig minuten ongeneerd lachen om ongecompliceerde lol. En zo nu en dan kan dat heel erg lekker zijn.
Rapportcijfer: 7,5

Over Tjan

Neerlandicus, columnist, redacteur, copy- en ghostwriter. Blogt op onregelmatige basis over alles en niets, ongeremd en soms ook ongerijmd.
Dit bericht werd geplaatst in Theater en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Ongegeneerd lachen om ongecompliceerde lol

  1. Mies zegt:

    Tekstvast was hij niet, maar vind je het gek zonder repetities en try-outs.

    • Tjan zegt:

      @Mies: Nee, dat vind ik helemaal niet gek, maar ook zonder noemenswaardige voorbereiding het podium betreden – wat me een weloverwogen keuze lijkt – zou je een vorm van nonchalance kunnen noemen. Ik moest daar erg om lachen, maar dat gold zeker niet voor iedereen in de zaal – met name daarom wilde ik het niet onvermeld laten.

  2. De with zegt:

    Hij doet de naam van zijn show wel eer aan, de klootviool presteert het namelijk om te roken op het podium.

    Werkelijk ongehoord! Hoe asso moet je zijn om alle regels die we hebben in het land aan je laars te lappen en scheid te hebben aan mensen die Astma hebben of een andere allergie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s