Pak je gemak (2)

Wat vooraf ging: Gisteren werd Tjan door Jumbo-personeel dat niet van plan was even goed te zoeken met een kluitje in het riet gestuurd. Omdat ze het te druk hadden met hun rooster en het bewuste pakje niet zo een-twee-drie konden vinden, was het er dus niet, zo besloten zij eenzijdig. Die Track en die Trace van PostNL konden immers wel zoveel beweren…

Achter de servicebalie stond vandaag een meisje met een hoofddoekje. ‘Ik kom een pakje ophalen,’ herhaalde ik bij gebrek aan beter de openingszin die me gisteren geen stap verder had gebracht.

Eén voor één bekeek het meisje met het hoofddoekje de pakjes nauwgezet en tilde uiteindelijk een grote doos op die een beetje afzijdig stond. ‘Dit is ’m!’ zei ze triomfantelijk. Ik telde tot tien. ‘Die doos stond daar gisteren ook al,’ antwoordde ik.

‘O, echt? Wat vervelend voor u,’ zei het meisje met het hoofddoekje. Het klonk gemeend.

Nadat ik mijn handtekening had gezet vroeg ik naar filiaalmanager Arjan van der Maas. ‘Een momentje hoor,’ zei het meisje met het hoofddoekje. Ze liep naar de telefoon.

Niet Arjan van der Maas maar de collega van het meisje van gisteren verscheen ten tonele. Ze kwam hoofdschuddend aanlopen en pakte de draad feilloos op. ‘Niet. Dit pakje stond er gisteren dus nog niet!’ Zo snel ze kon, was ze me in de rede gevallen. ‘Ik heb het hier dus net zelf neergezet,’ duste ze.

Service met ’n glimlach. Het zou de tweede van de 7 zekerheden van Jumbo moeten zijn, maar in plaats van te glimlachen keek deze Dus me uitdagend aan. Haar woord, het mijne en een onoverbrugbare kloof. Ik kon niets anders bedenken dan de doos te negeren, de mijne van de balie te pakken en weg te lopen. ‘Sorry,’ hoorde ik het meisje met het hoofddoekje nog zachtjes zeggen. Voor het gemak ging ik er maar vanuit dat dat voor mij bestemd was. Ik heb me niet meer omgedraaid om te kijken of er ook nog een glimlach van af kon.

Thuis maakte ik de doos open en haalde ik mijn bestelling eruit. Een nieuw toetsenbord. Ik sloot het aan op mijn computer en begon te typen. Achter de servicebalie stond vandaag een meisje met een hoofddoekje, tikte ik, in de hoop dat filiaalmanager Arjan van der Maas deze probatio pennae ooit te lezen krijgt als hij zijn eigen naam een keertje googlet.

HALLO JUMBO! HALLO ARJAN!! VOED JE PERSONEEL EENS OP!!!

Mooi, Caps Lock doet het ook. Dus…

Over Tjan

Neerlandicus, columnist, redacteur, copy- en ghostwriter. Blogt op onregelmatige basis over alles en niets, ongeremd en soms ook ongerijmd.
Dit bericht werd geplaatst in Varia en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s