Bull’s eye voor Eric Koller

Eerder deze week ontving Tjan op basis van de theaterrecensies op deze weblog het vrijblijvende verzoek of hij een door ziekte gevelde recensent van Camedy.nl wilde vervangen. In dat geval lagen er twee perskaarten voor de voorstelling van Eric Koller voor hem klaar, zo las Tjan in een Twitter-DM. Waarom ook niet, dacht Tjan, en vergezeld door  de partner van Tjan meldde hij zich gisteravond bij de kassa van de Leidse Schouwburg. Onderstaande recensie verscheen behalve op Tjan.nl dus ook op Camedy.nl, en wel hier.

Eric Koller | Bull | Leidse Schouwburg, Leiden | woensdag 9 maart 2011
‘Dankjewel’ is het eerste woord dat Eric Koller spreekt, en dat is dan pas na afloop van zijn voorstelling. De vorige shows van deze theatermaker, Fool Koller en Hippopotomonstrosesquippedaliofobie (inmiddels te koop op dvd) werden door pers en publiek jubelend ontvangen en met dit nieuwe programma, Bull, maakt de winnaar van zowel het Gronings als het Amsterdamse Kleinkunstfestival de hooggespannen verwachtingen opnieuw meer dan waar. Koller slaagde er gisteravond met zijn unieke combinatie van cabaret, slapstick en pantomime in elk geval ruimschoots in het publiek in de redelijk gevulde Leidse Schouwburg anderhalf uur lang ademloos te laten toekijken. En als gezegd kwam daar, een enkel ‘hop!’ daargelaten, geen stom woord aan te pas.

Met zijn fysiek en elastieken mimiek, en met behulp van een aantal inventieve requisieten en trefzekere geluidseffecten, creëert Eric Koller een geheel eigen wereld, waarin hij bijvoorbeeld aan een doodgewone bezem eindeloos veel functies toekent. Hier gaat zo’n vervreemdende werking vanuit, dat wanneer hij de bezem aan het einde van deze sketch gebruikt waar deze eigenlijk voor bedoeld is, het applaus simpelweg niet uit kan blijven.

Hoe ingenieus de decorstukken ook zijn, ook zonder deze hulpmiddelen weet Eric Koller te imponeren. Zelfs van het aantrekken van zijn tuinbroek of zijn schoenen, of het eten van een simpel banaantje weet hij – zeer sterk inspelend op de reacties uit de zaal – nummers te maken die de moeite waard zijn. De scène waarin hij met slechts een fluitje in zijn mond een piepende opblaaspop speelt, behoort tot de hoogtepunten van de avond, die alleen in een wat breed uitgesponnen en misschien iets teveel op attributen leunende skiscene een klein beetje inzakt.

Of Koller nu in de huid van een verveelde speeldoosballerina kruipt, of een met een voorbij fladderende duif flirtende weerhaan speelt: elke scene is zorgvuldig en met oog voor detail opgebouwd. Zonder woorden lukt het de getalenteerde theatermaker verhalen te vertellen met een kop en een staart. Van een cowboy in slow motion tot Tarzan die lamlendig aan een liaan bungelt, van een vlieg met de dood op de hielen tot een kluns die letterlijk met handen en voeten een kist in elkaar zet, en van een eigenwijze dreumes die in poepbroek zijn box ontvlucht tot een ronddraaiend figuurtje in een schiettent: Koller schiet in Bull – dat behalve knap gemaakt vooral uitermate grappig is – vrijwel uitsluitend raak. Bull’s eye dus!
Rapportcijfer: 9

Over Tjan

Neerlandicus, columnist, redacteur, copy- en ghostwriter. Blogt op onregelmatige basis over alles en niets, ongeremd en soms ook ongerijmd.
Dit bericht werd geplaatst in Theater en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Bull’s eye voor Eric Koller

  1. Onno zegt:

    Mooie recensie!!! En wel op de verjaardag van Eric.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s