Liever genezen dan voorkomen

Katinka Polderman | Polderman tuigt af | Goudse Schouwburg, Gouda | woensdag 12 januari 2011
De eerste keer dat hij Katinka Polderman zag, als winnares van het Leids Cabaret Festival, kan Tjan zich nog goed herinneren. Ze wist hem zes jaar geleden meteen voor zich te winnen, met haar verzorgde, Jeroen van Merwijk-achtige liedteksten, de gespeelde desinteresse van Brigitte Kaandorp en de lompheid van Bert Klunder. Die vergelijkingen gaan nog steeds op, al is daar in haar nieuwe voorstellingen een wat gezapig aspect bijgekomen. Anders dan de titel Polderman tuigt af doet vermoeden, komt het programma namelijk wat traag uit de startblokken – al gaat van een liedje met een overdosis verkleinwoordjes wel een prettig relativerende werking uit.

Was in haar vorige voorstelling, Polderman kachelt door, de Opel Astra-rijdende Henk nog zo blij met hoe goed alles geregeld was in ons land, het ‘vrouwtje dat liedjes zingt en grapjes maakt’ windt zich nu juist op over de bordjes en de regeltjes. Overal worden we voor gewaarschuwd, want ‘er mocht eens iemand doodgaan in dit land’. Naarmate de voorstelling vordert komt Polderman tot de conclusie dat het misschien beter is die ramp die ons boven het hoofd hangt dan maar gewoon te laten gebeuren en een frisse, nieuwe start te maken: ‘genezen is beter dan voorkomen,’ meent ze.

Meer nog dan in het vorige programma zijn de verbindende, gesproken teksten ondergeschikt aan het ijzersterke liedmateriaal, dat met fraaie beeldspraken (‘de doodlopende steegjes in het stratenplan der evolutie’), oorspronkelijke observaties (zoals in het lied na de wat hinderlijk aanwezige pauze, over de kringloop van vocht) en donkere humor (een fraai lied over baby’s) beduidend minder vrijblijvend en stukken veelzijdiger is. Nog steeds blijkt de cabaretière met haar teksten deels in dezelfde vijver te vissen als de door Tjan zeer bewonderde Jeroen van Merwijk. Sterker nog: ze hengelt met ‘En nog altijd ben je dood’ dit keer zelfs letterlijk dezelfde vis boven. Aan de andere kant tapt Polderman ook regelmatig uit een heel ander vaatje, zoals in ‘Hij wil niet beffen’ (de opvolger van ‘Pi-pa-pijpen’), iets wat Tjan meneer Van Merwijk toch niet zo snel hoort zingen…

Polderman tuigt af is goed voor een uitertst onderhoudende, soms net iets te rustig voortkabbelende avond, waarin de scherpte zo nu en dan wat lijkt te ontbreken maar waarin Poldermans liedjes sterker zijn dan ooit.
Rapportcijfer: 7,5

Over Tjan

Neerlandicus, columnist, redacteur, copy- en ghostwriter. Blogt op onregelmatige basis over alles en niets, ongeremd en soms ook ongerijmd.
Dit bericht werd geplaatst in Theater en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s