Klaar is Kees

Kees Torn | Loze kreten | Leidse Schouwburg, Leiden | woensdag 10 november 2010 (première)
Loze kreten is de titel van het negende programma van Kees Torn. Torn doet hierin wat hij ook in zijn acht voorgaande programma's deed: zich een nogal onhandige podiumartiest maar een uitermate begenadigd componist en tekstdichter tonen. Toch is er één groot verschil met de acht eerdere voorstellingen: de cabaretier bekent dat hij het eigenlijk wel gezien heeft en onthult dat dit zijn laatste programma is. 'Het is hier wel leuk, maar ik moet ervandoor,' luidt het veelzeggende refrein van een onvervalste carnavalskraker in de eerste helft van dit programma dan ook.

Van ontwikkeling is in de carrière van Kees Torn nauwelijks sprake geweest: reeds in zijn eerste show, Laat maar laaien, legde hij de lat voor zichzelf buitengemeen hoog en bracht hij zijn hoogstaande materiaal op stuntelige wijze ten gehore. De bakens werden nooit verzet, maar Torns zevende show, het beladen Dood en verderf – waarin de dood van het kleine meisje Josefien een prominente rol speelt – bracht wel een kentering teweeg. Theater werd een wereld van schone schijn, van publiek dat de kleinkunstenaar niet begreep, van een rol spelen, met veel loze kreten. De eerste letters van de titels van zijn programma's blijken het woord lapmiddel te vormen, en veel meer is het wat Torn betreft ook niet. Hij zou zijn kostbare tijd liever niet willen besteden aan cultuur, maar aan belangrijker zaken: aan de wetenschap en aan het proberen te begrijpen hoe de natuur in elkaar steekt.

Kees Torn laat de teugels voor zichzelf tijdens deze gevarieerde maar ietwat fragmentarische avond dan ook wat vieren. Zijn rijmschema's zijn minder dwingend dan voorheen en in zijn teksten zijn slordigheden blijven staan (in een lied over leeftijden van dieren wijst hij het publiek er zelf op). Om niet de kritiek te krijgen dat hij zijn teksten voorleest van papier staat er een iPad voor zijn neus, maar uit zijn hoofd kent Torn zijn eigen teksten allerminst. Grappen gaan door slechte timing of gestamel regelmatig de mist in, maar de cabaretier laat zich er niet door uit het veld slaan. Na deze 'loze kreten', waarin hij ook terugblikt op de voorgaande acht programma's, is hij immers klaar. Zonde, meent Tjan, want ook in deze wat vrijblijvende afscheidsvoorstelling valt veel te genieten. Gelukkig kent het woord lapmiddel ook een meervoud, zodat Torn – mocht hij zich bedenken – in elk geval nog tenminste twee programma's vooruit kan…
Rapportcijfer: 7,5

Over Tjan

Neerlandicus, columnist, redacteur, copy- en ghostwriter. Blogt op onregelmatige basis over alles en niets, ongeremd en soms ook ongerijmd.
Dit bericht werd geplaatst in Theater en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s