Heldendom en kippenvel

Muzikale Helden 2 | Leo Blokhuis, Bertolf, Mike Boddé e.a. | Kleine Komedie, Amsterdam | dinsdag 14 september 2010 (première)
Over de eerste editie van Muzikale Helden was Tjan vorig jaar maar matig te spreken: het idee was goed, maar in de praktijk kwam het door de Kleine Komedie in eigen beheer geproduceerde muzikale theaterprogramma nauwelijks uit de verf: het ontbrak tijdens de première behalve aan context naar zijn smaak vooral aan gedrevenheid. Tjan was dan ook zeer benieuwd naar de tweede editie van het op op papier toch leuke initiatief. Welke liedjes hadden ervoor gezorgd dat artiesten als Bertolf, Fré Spigt, Mike Boddé, Jeroen Zijlstra en Birgit Schuurman dusdanig in aanraking kwamen met muziek dat zij besloten er hun beroep van te maken?

Met de gedrevenheid zat het gisteravond gelukkig meer dan goed, en de tweede editie was ook beduidend gevarieerder dan de eerste. De zeven vocalisten (wellicht wat veel) zongen het repertoire van hun keuze – van 'Mimi' van Puccini (Jeroen Willems) tot 'My Funny Valentine' (Mike Boddé) en van Amanda Marshall (Birgit Schuurman) tot James Taylor (Bertolf) – vol overgave. Dat Willems zich daarbij enigszins vertilde aan Bowie's 'Rock And Roll Junkie', Jeroen Zijlstra op trompet (wellicht ook wat veel) af en toe de draad volledig kwijt leek en het geluid (met name drums en contrabas) wel wat te wensen overliet, dat mocht de pret niet drukken: het was vooral genieten, bijvoorbeeld van de uitstekende band onder leiding van pianist Jan Robijns (met o.a. gitarist Wouter Planteijdt en drummer Martijn Bosman in de gelederen).

Toch nog een kritiekpuntje? De helden zélf komen er ook in de tweede editie maar bekaaid van af: hun liedjes worden vertolkt, maar hun namen worden slechts genoemd op de setlijst, die na afloop van de voorstelling beschikbaar is. En dat is jammer, want Tjan tastte gisteravond opnieuw meer dan eens in het duister over welk nummer er nu eigenlijk ten gehore werd gebracht – een manco dat met een simpele projectie eenvoudig verholpen zou kunnen worden. Wél informatief en bovendien zeer onderhoudend zijn opnieuw de 'colleges' van Leo Blokhuis, die als Radiohead-fan van het eerste uur ongetwijfeld met kippenvel geluisterd zal hebben naar Bertolfs weergaloze vertolking van 'Paranoid Android', wat Tjan betreft zonder enige twijfel het hoogtepunt van de avond.
Rapportcijfer: 8

Tip: deze voorstelling is nog de hele week in de
Amsterdamse Kleine Komedie te zien. Er zijn nog kaarten!

Over Tjan

Neerlandicus, columnist, redacteur, copy- en ghostwriter. Blogt op onregelmatige basis over alles en niets, ongeremd en soms ook ongerijmd.
Dit bericht werd geplaatst in Muziek, Theater en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s