The Troupe schildert het verleden

Egon Kracht en The Troupe | Hauser Orkater Tribuut | Kleine Komedie, Amsterdam | maandag 14 juni 2010 (cd-presentatie)
Het heeft iets onhandigs: een eerbetoon aan een roemrucht theatergezelschap uit de jaren zeventig bijwonen als je het ten gehore gebrachte materiaal tijdens die voorstelling voor het eerst hoort. Theatergroep Hauser Orkater maakte furore in de jaren zeventig, en dat was simpelweg 'voor Tjan's tijd'. Voor het overgrote deel van het publiek dat voor de door bassist Egon Kracht en zijn Troupe gebrachte 'tribuut' naar de Kleine Komedie was gekomen, lag dat duidelijk anders. Tjan voelde zich een beetje een partycrasher op een reünie waar hij niemand kende, en helaas kon hij ook niet anders dan constateren dat zeker niet alle afgestofte nummers de tand des tijds na dertig jaar hadden weten te doorstaan – althans, als je ze (zoals hij) objectief en noodgedwongen zonder mooie herinneringen en gevoelens van nostalgie beluisterde. Het grootste manco aan deze avond was in zijn beleving dan ook dat de context waarin de liedjes destijds geklonken hebben bekend werd verondersteld. Zonder dat bredere kader had het – met name tekstueel – allemaal iets gratuits.

Dat neemt niet weg dat er gisteravond veel te genieten viel. De muziek van Hauser Orkater past – hoewel er onmiskenbaar sprake is van een eigen geluid, waarbij de keuze voor Nederlandstalig destijds ronduit vooruitstrevend was – in een traditie, en meer dan eens bespeurde Tjan invloeden van acts als 10CC, Zappa, Yes, Genesis en zelfs van zijn muzikale jeugdliefde Kayak. Een deel van het materiaal werd gezongen door Maarten van Roozendaal, en die beschikt nu eenmaal over de gave om met zijn stem en mimmiek bij wijze van spreken zelfs 'Vader Jacob' naar een hoger plan te tillen, maar ook de twee jonge zangers (en dan met name Jean-Paul Buijs) kweten zich uitstekend van hun taak. Toch sloeg de vlam pas in de pan toen Hauser Orkater-leden van het eerste uur het podium betraden. Drie heren van middelbare leeftijd zongen hun liedjes van weleer vol overgave, en maakten en passant duidelijk dat de mannen van NUHR (waarbij voormalig Hauser Orkater-slagwerker Eddy B. Wahr inmiddels aansluiting heeft gevonden) goed naar dit gezelschap geluisterd en gekeken hebben.

'De tijd ruimt alles op, wie schildert haar verleden?' luidt een zin uit een lied over een zwarte weduwe op een wit balkon, blijkbaar een klassieker uit het oeuvre. Egon Kracht en The Troupe schilderen het verleden van Hauser Orkater op vakkundige en aanstekelijke wijze: alleen de spelvreugde was al goed voor een mooie muzikale avond.
Rapportcijfer: 7,5

Over Tjan

Neerlandicus, columnist, redacteur, copy- en ghostwriter. Blogt op onregelmatige basis over alles en niets, ongeremd en soms ook ongerijmd.
Dit bericht werd geplaatst in Muziek, Theater en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s