En dan opeens is het een boek…

Zelfs als je als zoals Tjan als freelancer in de loop der jaren voor verschillende uitgeverijen aan honderden boeken je medewerking hebt verleend, blijft het iets aparts om tekst die jij kent als in drie kleuren becommentarieerde printjes, aanvullingen in het beeldscherm of een relatief maagdelijk witte drukproef, plots als een 'echt' en definitief boek te zien. Dat gevoel wordt nog eens versterkt als het een boek betreft waar je je persoonlijk meer dan betrokken bij voelt. En dus vond Tjan het gistermiddag maar een vreemde gewaarwording om in een Oegstgeester boekwinkel het boek Levend bewijs van zijn goede vriendin Annet de Jong te zien liggen. Een boek waaraan hij sinds november vorig jaar zijn steentje heeft mogen bijdragen en dat eigenlijk pas later die middag zou worden gepresenteerd (zie ook de blog van gisteren).

En dan opeens in het een boek… Dat was zo ongeveer wat Tjan dacht toen hij een exemplaar van de stapel pakte. Het voelde en oogde goed. Het papier misschien wat aan de dunne kant, maar ach… Al bladerend begon hij te lezen, hapsnap. Herkenning. Hij had de zinnen voor een groot deel nog paraat, kon zich eerdere versies voor de geest halen en wist nog feilloos hoe bepaalde plotwendingen tot stand waren gekomen. Grinnikend herinnerde hij zich hoe Annet en hij – achter de laptop en met een glas rode wijn binnen handbereik – van gedachten hadden gewisseld over (en de slappe lach hadden gekregen om) een enkel woordje. Desondanks… De zinnen in het boek stonden er met een fascinerende vanzelfsprekendheid. Het voelde en oogde niet alleen goed, het was ook goed. Levend bewijs was er, en mocht er zijn!

Op de foto hiernaast lijkt het of de auteur de verbazing over het verschijnen van haar derde boek in twee jaar tijd zelf ook nog niet helemaal te boven is. In het Amterdamse theatercafé De Smoeshaan overhandigde zij gisteren het spreekwoordelijke eerste exemplaar van Levend bewijs aan kleinkunstenaar Thomas Acda. 'Thomas en ik hebben een gezamenlijk doel,' legde Annet uit. Acda wil graag een rol spelen in de verfilming van Annets eersteling Vuurkoraal ('desnoods als neger'), en Annet zou hem maar wat graag in die film zien schitteren. Tjan ziet zichzelf met een hecht clubje vrienden - waarvan ook Annet deel uitmaakte – nog zo zitten, een jaar of vijftien geleden, tijdens een van de vele Mooie Liedjes-avonden in Toomler, het comedycafé onder het Amsterdamse Hilton. Thomas Acda en Paul de Munnik zorgden er met z'n tweeën voor dat de titel van deze avonden de lading feilloos dekte: lang voor het grote publiek ze zou ontdekken zongen ze er voor een half gevulde zaal mooie, heel mooie liedjes.

En nu nam diezelfde Thomas Acda het eerste exemplaar van Levend bewijs in ontvangst, een boek dat er klaar voor is om zijn weg naar het lezerspubliek te vinden (bestel het hier) en op eigen benen te staan. Want Levend bewijs is er, en mag er zijn!


Over Tjan

Neerlandicus, columnist, redacteur, copy- en ghostwriter. Blogt op onregelmatige basis over alles en niets, ongeremd en soms ook ongerijmd.
Dit bericht werd geplaatst in Varia en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s