Van Kooten stelt teleur

Kasper van Kooten | 3KW4RT | Kleine Komedie, Amsterdam | woensdag 17 maart 2010
‘Als je uitgaat van het slechtste, valt het achteraf altijd mee.’ Dat is een van de peilers onder 3KW4RT, het vijfde programma van Kasper van Kooten, waarin het Van Kooten helaas niet lukt het niveau van Veelvraat, zijn vorige voorstelling, te evenaren. En om meteen Van Kootens uitgangspunt onderuit te schoffelen: Tjan ging zonder al te hoge verwachtingen naar het theater, maar verliet desondanks teleurgesteld de zaal.

Voor drie kwart (alle mogelijke associaties met 3/4 worden in dit programma eindeloos uitgevent, tot aan de driekwartbroek waarin de cabaretier zich in de pauze heeft gehesen toe) ligt dat aan de liedteksten. Nog altijd bedient Van Kooten (zoon van Kees, zus van Kim) zich daarin van teveel clichés (‘moord en brand’, ‘steen en been’, en dat dan vlak na elkaar) en zijn de rijmschema’s te dwingend en te opzichtig (veelal AABB, met foeileliijke resultaten als tijd/meid, akkoordje gooien/verklooien en moe/gedoe/ik maak echt geen ratjetoe). Slechts in het slotlied worden deze valkuilen omzeild, dus wellicht gloort er hoop. Tjan vreest evenwel dat het tekstueel pas goed komt als Van Kooten zijn trots overboord gooit en – al was het maar voor advies en een corrigerende tik – de hulp van gedegen tekstschrijvers inroept. ‘Het is een vak!’ roept de cabaretier in de tweede helft als hij zich enigzins verongelijkt beklaagt over het feit dat tegenwoordig iedereen maar in de spotlights staat – dat geldt naar Tjan’s smaak echter net zo goed voor het schrijven van een goede liedtekst. Een laatste opmerking over de liedjes: de zang van Van Kooten klonk woensdagavond erg geknepen (sowieso liet de mix veel te wensen over), en wat Tjan betreft hadden de vijf fantastische muzikanten veel van de nummers (alle composities staan overigens in driekwartsmaat) een terts of – om in stijl te blijven – een kwart lager ingezet.

Waar de ‘conferences’ in Veelvraat nog veel goedmaakten, gaat dat in 3KW4RT maar ten dele op. Het verhaal over de robot Balkenende (inclusief een briljante imitatie van onze demissionaire premier) behoorr – samen met de andere imitaties die Van Kooten, soms slechts terloops, ten tonele voert – tot de hoogtepunten van de avond. Andere monologen (over ijspret en smetvrees bijvoorbeeld) kabbelen te lang door en missen een clou. Waar Tjan voor het vorige programma nog een score van 7,5 over had (75%, driekwart dus), scoort Kasper van Kooten met 3KW4RT helaas maar ternauwernood een voldoende.
rapportcijfer: 6-

Over Tjan

Neerlandicus, columnist, redacteur, copy- en ghostwriter. Blogt op onregelmatige basis over alles en niets, ongeremd en soms ook ongerijmd.
Dit bericht werd geplaatst in Theater en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s