NS-personeel spoor bijster

Iets meer dan twee weken geleden stak Tjan hier nog de loftrompet over het feit dat hij per trein ondanks sneeuwstormen en temperaturen onder nul zonder een minuut vertraging van de Groninger negorij Grijpskerk naar Leiden had gereisd. Afgelopen weekend was hij minder te spreken over de dienstverlening van de NS. Op zich heeft hij er geen moeite mee dat er door welke oorzaak dan ook minder of geen treinen rijden: shit happens, immers. Wat hij echter wel uitermate irritant vindt, is dat de NS-medewerkers in de stations, in de treinen en op de perrons – voor zover die aanwezig zijn, althans – geen idee hebben wat ze de reiziger moeten adviseren als de treinenloop verstoord of zelfs geheel gestremd is. Zo helder en eenduidig als het mededelingenbord rechtsboven is de communicatie van de NS jammer genoeg maar zelden.

Afgelopen zaterdag, een minuut of twintig na middernacht, de bouwput die Rotterdam Centraal heet. Het bord met vertrekkende treinen was angstaanjagend leeg. Het sneeuwde, er waren werkzaamheden tussen Rotterdam en Delft en ter hoogte van Voorschoten was een aanrijding geweest met een persoon (het NS-eufemisme voor ‘een springer’, wat weer de benaming is die NS-medewerkers onderling gebruiken voor wat Tjan dan maar even een een suïcidaal sujet zal noemen). Vraag van Tjan: hoe kom ik in Leiden?

De vriendelijke NS-mevrouw bij de ingang van het station: ‘Neem de trein van 0.38 op spoor 8 naar Den Haag CS, en stap daar over op de bussen die worden ingezet’. Dus liep Tjan naar spoor 8. Op het bord onder aan de trap naar het perron stond ‘Niet instappen’, maar desondanks besloot Tjan toch naar boven te lopen – ter hoogte van de derde tree hoorde hij een stem achter zich. ‘Wat gaat u doen? Er rijden geen treinen meer, hoor! Naar Leiden? Dan moet u de bus hebben die om 1.25 vertrekt aan de achterzijde van het station.’ De NS-medewerker met ferme buik en dito snor wilde niets weten van wat zijn collega voor het station had gezegd. ‘Onzin!’ bulderde hij. Tjan liep terug naar de ingang en vertelde de NS-mevrouw wat de NS-meneer hem zojuist had verteld. ‘Onzin,’ was daarop ook haar reactie. ‘Die trein van 0.38 rijdt gewoon, al staat hij dan misschien niet op het bord.’

Tjan haastte zich terug naar spoor 8 (want als de trein wel reed, wilde hij die uiteraard niet missen), negeerde de inmiddels aangebrachte felgekleurde briefjes met de tekst ‘geen treinen, neem nachtbus’ en een ferme pijl richting achterzijde van het station, en liep naar boven. Daar stond een derde NS-medewerker te kleumen. ‘Ja hoor, deze trein komt er zo aan. Naar Leiden? Overstappen op Delft, maar dat roept de conducteur onderweg wel om,’ zei hij. Van briefjes over nachtbussen wist hij niets en terwijl hele drommen reizigers achter het station op een bus stonden te wachten, reed de stoptrein naar Den Haag CS geheel volgens schema het station binnen.

Tjan was in elk geval onderweg. Maar waar moest hij nu overstappen? Op Den Haag CS, zoals de eerste mevrouw had gezegd, op station Delft, zoals de laatste NS-medewerker had geroepen, of op Den Haag HS, wat Tjan de meest logische optie leek? De conducteur riep helemaal niets om, en Tjan besloot zijn eigen logica te volgen: op Hollands Spoor stapte hij uit. Hij checkte het nog even bij de conducteur, die op het punt stond op zijn fluitje te blazen. ‘Den Haag Centraal is helemaal afgesloten, dus daar heb je sowieso niets te zoeken. Ik wens je veel succes.’ Hij blies op zijn fluitje en weg was hij.

Op spoor 6 stond een trein klaar. Naar Amsterdam CS, aldus de informatie op de trein – ‘Niet instappen’ gaven de borden boven het perron aan. De deuren stonden open, maar NS-personeel was in geen velden of wegen te bekennen. Enigszins bang dat deze trein zonder hem zou vertrekken, besloot Tjan toch te kijken of hij elders in het station een NS-medewerker aantrof. Er zat er op dit late uur zowaar nog een achter het loket. ‘Ik heb geen idee. Staat er een trein op spoor 6? Het kan zijn dat die vertrekt. Maar het kan ook zijn dat er op een ander spoor eventueel nog een trein binnenkomt, dat kan dus ook.’

En toen ging het snel. Terwijl de wat de NS betreft onbemande trein op spoor 6 langzaam volliep, werd er op het perron omgeroepen dat de stremming bij Voorschoten voorbij was. Even later opnieuw goed nieuws: de nachttrein naar Leiden, Schiphol en Amsterdam zou volgens dienstregeling om 1.23 vertrekken van spoor 5. Spoor 5? Ook goed! En verdomd, met enige vertraging kwam er een trein vanuit de richting Delft, en met nog iets meer vertraging (de reizigers die in de trein op spoor 6 zaten moesten eerst nog worden gesommeerd plaats te nemen in de voor vertrek gereed staande trein aan de overzijde van het perron) vertrok die trein naar Leiden. Om 1.44 stapte Tjan opgelucht uit op het station van zijn eigen stad. Als hij eender welke aanwijzingen van eender welke NS-medewerker had opgevolgd, had dat er waarschijnlijk niet in gezeten…

Over Tjan

Neerlandicus, columnist, redacteur, copy- en ghostwriter. Blogt op onregelmatige basis over alles en niets, ongeremd en soms ook ongerijmd.
Dit bericht werd geplaatst in Varia en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op NS-personeel spoor bijster

  1. Geert zegt:

    Ja de NS levert altijd wel een bron voor bloginspiratie op! :)

  2. Patrick zegt:

    Heeft Hector geen winterbanden?

  3. Fijn he die goede voorlichting hahahah

  4. Jaco zegt:

    Het stimuleert natuurlijk wel de empowerment van de reiziger.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s