Briljante afscheidsvoorstelling Erik en Diederik

Van Muiswinkel en Van Vleuten | Mannen, het allerbeste! | Schouwburg, Amstelveen | dinsdag 13 oktober 2009
Na vijf programma’s valt het doek voor ‘de mannen’, Erik van Muiswinkel en Diederik van Vleuten. Ze sluiten hun carrière als duo af met een heuse the best of: een compilatievoorstelling met daarin ‘het allerbeste’ dat ze samen op de planken brachten. Op weg naar Amstelveen vroeg Tjan zich dinsdag nog even af of het herkauwen van oude, uit hun context gerukte succesnummers een leuke avond op zou leveren, te meer daar we nu eenmaal leven in een tijd waarin talloze tv-programma’s worden opgeleukt met oude cabaretfragmenten, je op internet van alles en nog wat terug kunt kijken en het complete Nederlandse cabaret bij wijze van spreken op een iPod past. Om deze twijfel meteen maar van tafel te vegen: waar het bijeen harken van hoogtepunten in het geval van bijvoorbeeld Sanne Wallis de Vries een nogal overbodig programma opleverde, pakt het bij Van Muiswinkel en Van Vleuten bijzonder goed uit.

Mannen, het allerbeste! is dan ook een titel die de indrukwekkende en gevarieerde lading probleemloos dekt. De avond bevat geen enkel zwak moment en van het eerste tot het laatste nummer verslapt het veelzijdige tweetal niet: niet alleen het materiaal – dat zelfs in het platste nummer blijk geeft van intellect en taalvaardigheid – is bijzonder sterk, maar ook de uitvoering is uitmuntend: het duo is messcherp, de timing feilloos en de samenzang verzorgder dan ooit. De spelvreugde spat van het podium, en dus rijst de onvermijdelijke vraag waarom Muis & Vleut eigenlijk uitelkaar gaan. Deze vraag vormt ook de ragfijne rode draad in dit afscheidsprorgramma: in hoeverre is het elkaar op het podium vliegen afvangen gespeeld, of beter nog: is er nu wel of geen sprake van een conflict?

Van de in de pan gehakte Romeinen tot de NRC-man, van Mies Bouwman (die plots in het met de Annie M.G. Schmidtprijs bekroonde Tibet-lied opduikt) tot Willem Oltmans als een zich beklagende Onze Lieve Heer en van hobbits tot Chinese Paul van Vliet-imitators… Hoe hard Tjan ook gelachen heeft, toch stemde de avond – net als de door Paul de Munnik uitgesproken slottekst – ook een beetje weemoedig. Ergens knaagt namelijk het gevoel dat Van Muiswinkel en Van Vleuten nog niet klaar zijn, dat er nog heel veel in het vat zit (en nu dus zal blijven zitten) en dat ze niet stoppen op hun hoogtepunt maar ruim daarvoor. En ja, dat is – een heerlijke, kwalitatief hoogstaande theateravond als deze indachtig – eigenlijk doodzonde. Wie Erik en Diederik nog samen op het podium wil zien kan nog tot kerst terecht in het theater (check de speellijst), waarna het programma ongetwijfeld, en naar Tjan hoopt integraal, ook op tv te zien zal zijn.
Rapportcijfer: 9,5

Over Tjan

Neerlandicus, columnist, redacteur, copy- en ghostwriter. Blogt op onregelmatige basis over alles en niets, ongeremd en soms ook ongerijmd.
Dit bericht werd geplaatst in Theater en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Briljante afscheidsvoorstelling Erik en Diederik

  1. Johan zegt:

    Morgen ga ik! ’s Kijken of ik dat cijfer terecht vind.

  2. Tjan zelf zegt:

    @Johan: Ik hoop het, vooral voor jou, want dan heb je morgen net zo’n leuke avond als ik dinsdag had!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s