Speelman & Speelman over de top

Speelman & Speelman | Thuis | Kleine Komedie, Amsterdam | dinsdag 9 juni 2009 (dernière)
Hoe de onversneden nederpop-cd Oog Van De Orkaan (2008) in Tjan’s iTunes-collectie terecht is gekomen, weet hij niet meer precies. Naar aanleiding van een radio-uitzending waarschijnlijk. Want op het eerste gehoor klinkt de muziek van de broers Daan en Joost Speelman namelijk zeer veelbelovend en smaakt het naar meer, maar echt beklijven doet het uiteindelijk niet: na twee draaibeurten had Tjan het dan ook wel gehoord. Afgezien van het ijzersterke titelnummer en een aantal goede melodieën en arrangementen is het geheel hem te voorspelbaar en te gemaakt. De cd bevat enerzijds teveel rijmdwangmatigheden, oubollige clichés en slechte metaforen, en anderzijds net een fractie te weinig diepgang, oprechtheid en emotie.

Gisteravond kreeg Tjan de kans het duo aan het werk te zien in het theater, want eigenlijk zijn de broers van huis uit kleinkunstenaars. Thuis, hun tweede programma, vertelt hoe Joost na twee jaar terugkeert van een wereldreis, terwijl Daan zich in die periode van de buitenwereld heeft afgesloten en via zijn pc een eigen ‘virtual world’ om zich heen heeft gecreëerd. Een mooi uitgangspunt voor een voorstelling, maar in het openingslied steekt direct het euvel van de cd weer de kop op. De twee acteren bovendien over de top. Nagenoeg alles wat verteld wordt, wordt ook uitgebeeld, bij voorkeur met de bijbehorende geluidjes daarbij, en dat is op den duur doodvermoeiend. Zoals het ook doodvermoeiend is dat op elke zin per se een al dan niet geslaagde grap lijkt te moeten volgen. De gebaren zijn te groot, de mimiek te overdreven en het continu verheffen van de stemmen onnodig – of je moet de ambitie koesteren Ernst & Bobbie naar de kroon te willen steken, maar dat kan Tjan zich toch nauwelijks voorstellen.

Een sleutelmoment in Thuis is wanneer Daan oefent hoe hij de IJslandse Samantha13 via zijn webcam ten huwelijk wil gaan vragen, en broer Joost dit tafereel met open mond gade slaat. ‘Ik geloof niet wat je hier staat te doen,’ zegt hij – en dat is ook precies wat er wat Tjan betreft schortte aan de verrichtingen op het podium.

De reacties van het publiek waren tweeledig. De Speelmannen hadden voor deze laatste voorstelling zoveel vrienden en familie uitgenodigd, dat ze in zekere zin letterlijk een thuiswedstrijd speelden. Maar er verlieten ook mensen vroeg- en voortijdig de zaal, en dat moet toch te denken geven. Het sympathieke en getalenteerde duo zou er goed aan doen het in een volgend programma allemaal wat kleiner te houden, dynamiek te creëeren (niet altijd alles maar vol gas) en af te zien van wat nu net iets te veelvuldig riekt naar effectbejag. ‘Het is wat het is,’ zingen de twee in het slotlied, maar volgens Tjan kunnen Speelman & Speelman nog zoveel beter dan dit…
Rapportcijfer: 6,5

Over Tjan

Neerlandicus, columnist, redacteur, copy- en ghostwriter. Blogt op onregelmatige basis over alles en niets, ongeremd en soms ook ongerijmd.
Dit bericht werd geplaatst in Theater en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Speelman & Speelman over de top

  1. Johan zegt:

    Ik hoor ze af en toe de weekafsluiting bij Giel Beelen doen. Soms raak, soms ook niet. En blijkbaar is dat ook zo in ’t theater.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s