Oud en nieuw tijdens FAF-jublieum

Na het feestje rond 35 jaar Kayak in Paradiso vorige week dinsdag, was er afgelopen zaterdag nog een Nederlandse melodieuze rockformatie die zijn verjaardag vierde. In het afgeladen muzikantencentrum Get Rhythm in Ridderkerk werd het 20-jarig bestaan van For Absent Friends (kortweg FAF) op feestelijke wijze luister bijgezet.

Over de geschiedenis van de band zou je een boek kunnen schrijven, maar ruwweg komt het erop neer dat de eerste 10 jaar het wat kwajongensachtige tijdperk AT vormden (naar de initialen van de toenmalige leadzanger Alex Toonen), terwijl de afgelopen 10 jaar frontman Hans van Lint de wat serieuzere koers uitzette. Na een jaar of dertien hield toetsenman Peter de Jong het voor gezien, en ook geluidsman Tjan (jawel) is ergens halverwege het tweede decennium afgehaakt. Peter werd opgevolgd door respectievelijk Julian Driessen en Ron Mozer. De drie muzikanten die de twintig jaar tot dusver hebben volgemaakt zijn Ed Wernke (drums), Edwin Roes (gitaar) en René Bacchus (bas).

De enige échte ‘absent friend’ vanavond (ten gevolge van de kredietcrisis, grapte Hans), was de nabij Londen woonachtige Peter. Verder was iedereen van de partij. De eerste set, die begon met het door Hans en Edwin vertolkte nummer van Genesis waar de band haar naam ooit aan ontleende, verliep wat stroef: het huidige vijftal speelde slordig en leek vooral met zichzelf en het slechte podiumgeluid bezig – pas in het laatste nummer voor de pauze (‘The Big Room’) begon het – zichtbaar tot eigen opluchting – te lopen. In de tweede set herpakte de band zich voortreffelijk. Julian Driessen betrad het podium om wat nummers mee te spelen, en ook AT maakte zijn comeback. Zijn eerste inzet (in ‘Each And Every Day’) klonk zo vals als een kraai, maar daarna… was het alsof de tijd had stilgestaan. De kwinkslagen, de flessen rode wijn naast het podium, het dollen met bassist Bacchus: het was alsof FAF (en misschien ook Tjan wel) door de aanwezigheid van Alex werd wakker geschud. AT was bovendien zeer goed bij stem: ‘Father’ emotioneerde, de samenzang met Hans (in ‘For Absent Friends’ en ‘Snow’) klonk op een vreemde manier volkomen logisch en ‘Downtown’ klonk weer als de radiohit die het jammer genoeg nooit geweest is.

Twintig jaar FAF was, met name voor alle betrokkenen (onder wie Tjan), heel bijzonder. En het verjaardagsfeestje was dat zeker ook, al kwam het dan misschien wat moeizaam op gang. Over vijf jaar weer een feestje?






Over Tjan

Neerlandicus, columnist, redacteur, copy- en ghostwriter. Blogt op onregelmatige basis over alles en niets, ongeremd en soms ook ongerijmd.
Dit bericht werd geplaatst in Muziek en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Oud en nieuw tijdens FAF-jublieum

  1. Ken ze niet maar mooi verslag en nooit geweten (dacht ik) dat je geluidsman bent geweest.

  2. Peter zegt:

    Thanks voor het verslag Tjan. Die kredietcrisis toch ;-) Ik heb beloofd over 5 jaar wel mee te doen. In een fatsoenlijke zaal hier in London uiteraard. Moet ik waarschijnlijk wat kaler en dikker worden – vals ben ik namelijk al ;-/ Peet

  3. Tjan zelf zegt:

    @Peter: LOL! Je werd wel gemist, hoor. Tenminste, door mij. Ik had de borrelnootjes for old times’ sake graag weer eens door de kleedkamer zien vliegen… :-)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s