Nieuwe Borsato opnieuw indrukwekkend

Marco Borsato | Wit Licht | 2008
Een nieuwe cd van Marco Borsato is altijd weer een mijlpaal in de geschiedenis van de Nederlandse popmuziek. Of zoals Giel Beelen het bij DWDD formuleerde: ‘Anderen hoeven het de eerste twintig weken niet te proberen, want de nieuwe Borsato staat sowieso op nummer 1.’ Vanaf vandaag ligt Wit Licht (nu al goed voor dubbel platina) in de winkel, en vandaag ook al komt Tjan met een uitvoerige recensie van deze cd. Hoe hij dat flikt? Via slinkse wegen, uiteraard.

‘Was Mij’, de openingstrack, klinkt weliswaar vertrouwd, maar opnieuw een stuk volwassener en zo mogelijk nog een fractie gebalanceerder dan eerder Borsato-materiaal. Het lied begint klein en bouwt in een paar minuten op naar een climax waarin strijkers en hammond-orgel kamerbreed uitpakken. ‘Dochter’ is een kleinkunst-achtig liedje over de onder invloed van de tijd veranderende relatie tussen een vader en zijn dochter. Een fraaie, verre van voorspelbare zanglijn, een minstens zo mooie baspartij en een wonderschone akoestische gitaarsolo kenmerken het rustige nummer. Het stormachtige ‘Stilte Voor De Storm’ leunt op het even solide als geraffineerde drumwerk van Ton Dijkman. Stijkers, blazers, backing vocals, hammond, een funky slaggitaar: een muur van geluid waarin alle muzikanten op de toppen van kunnen musiceren, maar waartegen een Borsato in topvorm vocaal zonder meer is opgewassen. Indrukwekkend.

‘Voor Een Lach’ begint als een klassieke Borsato-track, maar reeds in het tweede couplet wordt ritmisch weer een nieuwe weg ingeslagen, en de subtiele toevoeging van Afrikaanse zang is weer eens iets anders. Dergelijke verrassingen blijven in de ballad ‘Doe Wat Je Altijd Deed’ uit, al klinkt de zang in de qua toonsoorten nogal springerige brug soepeler dan ooit. ‘Wit Licht’ was de single die aan deze cd vooraf ging, en die voor velen een fractie te experimenteel was. Ook Tjan toonde zich op deze blog eerder al niet heel enthousiast over de titeltrack van de nieuwe cd, waarop het nummer enigszins een buitenbeentje blijft.

‘Dans’, dat melodisch enigszins Keltisch aandoet, is weer een liedje waarin uit het bekende vaatje wordt getapt: piano, zang, strijkertjes erbij – maar opnieuw maakt de muziek in het refrein een mooie twist. Fraai! In ‘Liefde Wint’ zijn in de sound en de partij van de piano zowaar Keane-achtige Britpop invloeden te horen, al zorgen de indrukwekkende baslijntjes en de hemelsbrede koortjes toch voor een geheel eigen invulling. Dat wordt de derde single van de plaat, voorspelt Tjan – en de veertiende nummer 1-hit van Borsato, waarschijnlijk. Backingvocalisten Ferry, Lo en Tessa mogen in het frisse en leuke ‘Nu Of Nooit’ laten horen wat ze in huis hebben, waarna met ‘Stop De Tijd’, de tweede single van deze cd en de dertiende nummer 1-hit, weer muzikaal vakwerk wordt afgeleverd. Gitarist Rob Winter kruipt in de huid van Brian May, met een korte, puntige solo, en ook de Beatles zijn niet ver weg, zeker niet als het Penny Lane-achtige trompetje klinkt. Het laatste reguliere nummer van de plaat is het nog geen drie minuten durende ‘Ik Hoor Bij Jou’ – een beetje een missertje, en dat komt enerzijds doordat componist Ewbank – die zich voor deze cd heeft laten inspireren door de medio december uitgebrachte film Wit Licht waarin Marco Borsato de hoofdrol speelt – hierin wel heel erg in herhaling valt, en anderzijds door de wat onbeholpen tekst.

De toegift (een akoestische versie van de titeltrack) bewijst nog eens wat een fenomenale zanger Borsato is. Veertien jaar nadat hij met ‘Dromen Zijn Bedrog’ aan de top kwam, weet hij die positie met Wit Licht schijnbaar moeiteloos te handhaven. Dat mag zonder meer een prestatie van formaat worden genomend – van de eenenveertigjarige zanger zelf, maar ook van muzikaal brein John Ewbank en de geweldige muzikanten die al sinds het begin deel uitmaken van de vaste droomband van Borsato.
Rapportcijfer: 8,5

Over Tjan

Neerlandicus, columnist, redacteur, copy- en ghostwriter. Blogt op onregelmatige basis over alles en niets, ongeremd en soms ook ongerijmd.
Dit bericht werd geplaatst in Muziek. Bookmark de permalink .

2 reacties op Nieuwe Borsato opnieuw indrukwekkend

  1. Anouk zegt:

    Wat een uitgebreid verslag! Ik moet de cd nog wel een paar keer draaien voor ik er iets zinnigs over zou weten te zeggen.

  2. Scheisse zegt:

    Marco zuigt, net als Eubank.
    Vraag dat maar aan Jan-Jaap van der Wal.
    http://nl.youtube.com/watch?v=FxdPmaMrCug

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s